7 Eylül 2009 Pazartesi

Umudun Güneşi


Umudun Güneşi

Boğulurken zindan karası aklımın dehlizlerinde
Sendelerken, düşmeye çeyrek kala sonsuz derinliklere!

Kollarını uzatıp yıldızlı gecelerin içinden
Geçerek, yollarımı aydınlatan…
Sen değilmiğdin hep!

*
Sen hiç açmayacağım sandığım kara perdelerden
Usulca odama girip, dönülmez akşamın ardından!

Beni ayartan, yüreğimi şaşırtan
İçimdeki turnaları uçuran…
Sen değilmiğdin hep!

*
Gözlerimde yaban uçurumlardan kaçıp gelen
Aynadan bana bakan, baktıkça yıkılan ve kendinden kaçan!
Yağan yağmurların ardından, hüzün dallarının arasından
Parıldayarak gönlümü çalan…
Sen değilmiğdin hep!

*
Tatlı esintiler alıp kulağıma fısıldayan,
Ilık rüzgarlarla arkadaş olan,

Hayallerime beste, umuduma güfte,
Hayatıma renk, sevdama sebep içimdeki koca güneş…
Hep sendin!




Şiir: Esmir  (izler ve yansımalar)
Görsel: by Fractaleyes on DeviantART

2 yorum:

  1. Sevgili Esmir,
    müsaadenle, ben olsaydım şayet;

    "hep bendim.
    seni kendimden bildim.
    içimdeki güneşten senin için umut derdim.
    gecene ay, gününe güneş, yüreğine ateş olmaya geldim."

    derdim. yüreğine sağlık, sevgiler..

    YanıtlaSil
  2. Ne de güzel Nilly'ce yazmışsın dizeleri öyle.

    Bende Esmir'ce, kendime göre "hep sendin!" derken aslında orda "hep bendim!" anlamında demek istemiştim.

    Seninde yüreğine sağlık, sevgiler...

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails