18 Ağustos 2009 Salı

İnsan En Çok Kendine Ağlar




İnsan en çok kendine ağlar
Acıları düğümlenir içinde
Umarsız yenildiklerine
Umut ekip tükettiklerine
Yitikliğin ardından kalan,
kederine…

İnsan en çok kendine ağlar
Sessizliğin içinde gizlediği
Sisli düşlerine
Yanlış zaman rüzgarlarında
Yorgun bekleyişlerin
çaresizliğine…

İnsan en çok kendine ağlar
Mevsimler yığıldıkça
Uzakta kalan
İhtiyar gençliğine
Yaşanmamış
hiç'lik günlerine…

Ve en çok,
Sevdikçe çoğalan
Çoğaldıkça yitecek sandığı
zamansız ayrılıklara !..






Şiir: Esmir (izler ve yansımalar)
Görsel : Osnafotos/ deviantart /Craying

2 yorum:

  1. ellerine sağlık bugün okumak isteyebileceğim hislerime tercüman olan bir şiir olmuş

    YanıtlaSil
  2. Ağlamak da, gülmek kadar, çok insani bir duygu...Dilerim göz yaşların kederden değil sevinçten aksınlar hep...

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails