21 Mayıs 2010 Cuma

Madenciye Ağıt



Madenciye Ağıt

Dipsiz bir kuyuydu indiğin,
Ardından
Gitme diyemedim!

Sende biliyordun,
Gidip de dönmemek vardı
Sana kal diyemedim!

Varken bereketli topraklarım,
Aç kaldığımızı kimse bilmedi
Halim nicedir diyemedim!

Geceyi gündüze yar ettin,
Gündüz için geceyi araladın
Yiğidimdin sen benim, diyemedim!

Her gidişin ardından,
Sessizce sana
Dua ettiğimi, diyemedim!

Ne şehit oldun, ne de gazi,
Söndü gözümün feri
Kör oldum, diyemedim!

Kanadım kırıldı,
Dilim lal oldu
Gittin diyemedim!

Toprağa karışırken
Lime lime bedenin
Ben nasıl yaşarım, diyemedim!

Artık kapım yok,
Kolum kanadım yok,
Öldüm diyemedim!

Şimdi ne fayda rahmet
Ne fayda para pul
Kader mi bunun adı diyemedim!

Gitti canım!
Gitti hayatım!
Sen gittin! Gittin! diyemedim!..



Yukarıdaki dizelerimi kaybettiğimiz tüm madencilerimizin ardından geride kalan gözü yaşlı eşlerine, yetim yavrularına ve ailelerine atfediyorum…

Şiir: Esmir (izler ve yansımalar)
Grafik: izler ve yansımalar
Orjinal Fotoğraf: hürriyet

3 yorum:

  1. Tam bir ağıt olmuş içinden dökülenler...
    Onlar ki hergün aileleriyle helalleşip çıkıyorlar evlerinden. Ölüm yanıbaşlarında. Bile bile ve bir lokma ekmek için.
    Kader değil elbet.
    Yazan yüreğine sağlık Esinciğim..
    Sevgiyle kal...

    YanıtlaSil
  2. Zeugmacığım,
    Türkiye'nin içimizi burkutan bir gerçeği!sorgulanması gereken pek çok ayrıntı var! gerçekten hepimizi üzen bu acı benimde içimi son derece acıttı!...
    Sevgilerimle

    YanıtlaSil
  3. tebrik ederim ne kadar değerli sözcükler bunlar böyle...

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails