Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden. İnanırdım saadetli yolculuklara. Adalar var zannederdim güneşli, mavi, dertsiz. Bütün hızımla koşardım dalgalara. O zaman beni görseydiniz. (...)Şimdi o akşam saatinde/ Dönüyorum görmüş, geçirmiş, atlatmış,/ Denizlerin doymayan sahilinde... (*) Özdemir Asaf 'Pay'