Camı, kapıyı, bacayı, balkonu açıyorum tertemiz miss gibi bahar kokuları girsin içeri diye!... giriyor efil efil rüzgarla birlikte çiçek kokuları, kuşların ahenkli ötüşleri, böceklerin kımıl kımıl hareketleri, hele ki karıncaların dur durak bilmez çabalarıyla “kapıdan kovsan camdan gireriz biz!” dercesine orada burada karşıma çıkarak beni hayrete düşürmeleri yok mu!.. ne atmaya ne de yok etmeye kıyamadığım şirineliklerine gönlüm razı oluyor!.. peki ya ondan önce!.. çok daha telaşlı olan hareketliliklere ne demeli!.. kıran kırana! Amansız bir yarış bu!..
