“Zaman; bekleyenler için çok yavaştır, korkanlar için çok hızlı, yas tutanlar için çok uzun, neşelenenler için çok kısa. Ancak sevenler için zaman; sonsuzluktur.” demiş Henry Van Dyke.
Doğrusu benim için zaman, çoğunlukla hep kısa :)) hatta 24 saat bile yetmiyor bana!. ama şu bir gerçek ki, koskoca bir yılı nasıl devirdik, hiç anlamadım!. İçinde umut dolu sevinçler kadar, az da olsa kaygı ve hüzün yaşadığım günler de oldu. 2018'de acı kayıplarımız olmuştu, çok şükür ki 2019'u eksilmeden geçirdik. Genel olarak 2019 güzel bir yıldı. Sanatın iyileştirici gücüne olan inancımla renklerin dünyasına tutundum çokça.
2019 kendi özelimde sanatla daha çok içiçe olduğum bir yıl oldu. Ve 2019'un ilk etkinliği Barış Manço Kültür Merkezi'nde Sanatçı Suzan Batu'nun "Elimin Hamuruyla Döngü" sergisi oluyor.
Suzan Batu, bir zamanlar konfeksiyon ürünlerin henüz revaçta olmadığı ve yabancı markalar yerine yerli malı kumaşlardan dikilip, severek üzerimize giydiğimiz meşhur "Sümerbank" pazenleri ve basmalarıyla enteresan kıyafetler tasarlamış ve kreasyonlarına değişik isimler vermiş. Sergideki eserler içinde "Süpürgeli Tanrıça" benim favorim oluyor.
