'Yedinci Gün'de kayboldum!

Okuduğum kitapta sayfalar arasında dolanırken öyle derinlere daldım ki!!! Düşler sokağında heyecanla keşiflere çıkarken buldum kendimi!.. kitabın ortalarına doğru ilerlerken, bir an arapsaçına döndü tüm hikâye! Sokak aralarında kayboldum!.. Arı kovanına öyle bir daldım ki, ne yaptıysam bir türlü çıkamadım!.. bilmece çözeceğim derken, biraz da yorgun düştüm, ağırlık çöktü üzerime! çizgilerde değil, kürelerde gezindim durdum... bu nasıl bir hayaldi, nasıl bir gerçeklik!.. ve nasıl bir sonsuzluk!.. Sanki uykuda gibiydim!..

Uykudan uyanıp da, gözümü açtığımda bir de ne göreyim!!! ; “Bir kedim bile yokkk!..anlıyormusun!!”  diye.. hayıflanırken!..  aah!.. yanımda “Kıtmir!”  tuhaf tuhaf bana bakıyor!...  işte o an anladım ki ben,  yüzyıllarrrr öncesine ışınlanmışım!.. 'yolumun buralara düşeceğine hiçç inanmazdım doğrusu!'  :) 'peki diğerlerinize ne oldu !!! ' diyordum ki...

" Sen onları uyanık sanırsın, oysa onlar (derin bir uykuda) uyuşmuşlardır. Biz onları sağ yana ve sol yana çeviriyorduk. Köpekleri de iki kolunu uzatmış yatıyordu. Onları görmüş olsaydın, geri dönüp onlardan kaçardın, onlardan içini korku kaplardı. " 

hııııııı!... Ashab-ıKehf 'e kadar !!!...
nerelere sürüklendim böyle !.. çağlar arasında ışınlandım sonsuzluğa!.. :)