Tebdil-i mekâna kavuştuk amma!..

Uzun bir yaz tatilinin ardından, ani gelen sürpriz bir iş değişikliği ile kendimizi birdenbire taşınma telaşları içinde buluverdik… mevcut düzenimizi bozmadan orta hallice kendimize yeni bir düzen kurmaya çalıştık… bu süreçleri yaşarken, elektronik eşyaların ve mobilyaların kurumu ve tesisatlarında, hiçbir randevuya zamanında gelmeyen! gelseler dahi yaptıkları işi bir türlü tam olarak yerine getirmeyen ve bir yerlerini mutlaka eksik ya da hatalı bırakan!.. ustalarla, montaj ekipleriyle resmen cebelleştik!.. verilen paraya mı, emeklere mi, harcanan zamanlara mı yanmalı bilemedik!.. birde aksilikler yetmezmiş gibi, hani sözüm ona geleceğin finans merkezi olacak! bir bölgede altyapı ve ucube çevre düzenlemesi ile de, sanki  kerbelâdaymışız gibi! bir türlü internet bağlantımız sağlanamadı...elim-kolum bağlandı!.. adeta hayat damarlarım(ız) kurudu!.. yaşamın nabzı burada atıyor!.. internet yoksa hayat da duruyor  gibi!..

Neyse çok şükür nihayet taşındık, nohut oda bakla sofa misali, küçük-minnacık yeni mekanımıza!
yer-gök ucube inşaatlarla dolu !.. göz açıp kapayıncaya kadar, 3 haftada 3. katı dikiyorlar burada!.. vahşetin çığlıkları gibi tan-tun!.. harfiyat sesleri!.. nefes alınamayacak kadar her yer beton yığını içinde, berbat aslında!.. gecekondularla, gökdelenler dip-dibe!.. çapraşık bir yapılanma!.. tuhaf bir yaşam modeli sunuluyor!.. rant öylesine çok!.. atı alan Üsküdar’ı geçmiş!.. ve hatta 1453’e imzasını atmış Maslak ormanlarına dalmış J)albenisi çok, ama içi boş yeni yaşam alanları!.. modern görünümlü bu değişime, ne denli  uyumlu acaba yeni burjuvazimiz!.. çevre hakkında, hem objektifime takılan hem de beni şaşırtan, çok ilginç bulduğum gözlemlerim var.. En kısa zamanda sizlerle paylaşacağım…

En önemlisi yorgunluklarımızın ardından, kendi hanelerimizde, sağlıkla ve huzurla yaşamak olsun dileklerimiz… kapıyı kapayınca içerideki dünya(n) asıldır nasıl olsa!..

Anlayacağınız sevgili dostlar, uzuuun bir taşınma arifesinden sonra nihayet - şunun şurasında daha bir saat oldu bağlanalıJ) - hem sizlere hem de bloğuma kavuştum…

Hoş geldim J

Hoşgeldiniz J)

İyi ki varsınız …. J))

Esin Bozdemir

kaybolan şehirler

Görsel: burdan

Kaybolan şehirler, yitik insanlar!..

Sabahın ilk ışıklarını görebilmek için, başımı hafifçe yukarıya doğru kaldırıyorum!.. ama yeterli gelmiyor!.. biraz daha, biraz daha kaldırmam gerek başımı, görebilmem için aydınlığı!..

Gözlerim açık ve engin mavilikleri arıyor!..  etrafımda yemyeşil ağaçların, rüzgârla hışıldayan seslerini duymak,  güneşin,  başımın üzerinde tabak gibi alabildiğine geniş ve tüm sokağa yayılan güçlü ışıklarını görmek istiyorum!.. oysa etrafımı saran bu kapkara beton yığınları arasında ne göğün maviliğini, ne yemyeşil ağaçları, ne de güneşin, yüzümü aydınlatan ışıklarını görebiliyorum!... sokaklar öylesine renksiz ki artık!.. güneşin sokağımıza yansıyan o cılız huzmeleri aydınlatmaya kâfi gelmiyor mekanlarımızı!..  bir de yetmezmiş gibi, havalar da bu yıl gülen yüzünü hiç göstermez oldu!..

Boğulur gibiyim, şu kasvetli beton yığınlarının arasında ve nefes alamıyorum adeta!.. bir tek ben mi!.. ne yapsın zemin katlarda  tıkış tıkış iki  göz odada yaşamaya çalışan komşularımız!… onlar ne güneşi görebiliyorlar, ne de ferah bir alanda yaşayabiliyorlar!..