Deli Olmak İşten Değil !

Nasıl deli olduğumu soruyorsunuz. Şöyle oldu;

Bir gün, Tanrıların doğmasından çok önce, derin bir uykudan uyandım ve bütün maskelerimin

 - yedi ayrı hayatımda benimseyip kullandığım yedi maskemin de - çalınmış olduğunu gördüm.

Kalabalık sokaklarda, maskesiz çılgınlar gibi bağıra bağıra koştum;

“Hırsızlar, hırsızlar, lanet olası hırsızlar!”

Kadın erkek herkes güldü bana, bazıları da korkup evlerine kaçtı.

Pazar yerine vardığımda, damda duran bir genç haykırdı;

“Delidir o !”

Onu görmek için yukarıya baktım; güneş çıplak yüzümü öptü ilk kez.

Evet, ilk kez güneş benim çıplak yüzümü öptü ve ruhum güneş için aşkla tutuştu,

maskelerimi hiç istemiyorum artık. Kendimden geçmiş gibi bağırdım;

“ Şükürler, şükürler olsun maskelerimi çalan hırsızlara.”

İşte böyle deli oldum!..

(*)

(*) Halil Cibran "Deli"

Resim: Edward Munch

Müzik: Edip Akbayram "Deli olmak işten değil"
Söz: Ümit Yaşar Oğuzcan