Bugünlerde yeniden Hayyam’ı okumak...

Girdaba kapılmadan, sele tutulmadan aklı ve ruhu kendi rotasına çekmek gerek yeniden. Ama bunu yaparken de ‘bana ne!’ demeden, yaşanılanları sorgulayarak, dersler çıkararak yolumuzu, izimizi belirlememiz gerek. Ne mutlu, yürüdüğü yolları çiçek bahçelerine çevirebilenlere. Sevgiyi, bilgiyi, hoşgörüyü, insanlığı çoğaltıp, farkındalık yaratarak, düşünmemizi sağlayanlara… bu ışıkla ardından gelenlere yol açanlara, ne mutlu!.

Dünya denen rüzgârlı yerde...

Sizlere bir şey anlatmak istiyorum. Kızarmış iki tavuk gördüm, havada gidiyor, kuş gibi uçuyorlardı; karınlarını cennete, sırtlarını cehenneme çevirmişlerdi. Bir örsle bir değirmen taşı gördüm, Ren Irmağı’nın üzerinde nazlı nazlı yüzüyorlardı. Paskalya’da bir kurbağa buz üzerinde oturmuş  bir saban demirini yiyordu. Üç adam gördüm, bir tavşanı yakalamaya uğraşıyorlardı; koltuk değneklerine yaslanıyor, ayaklıklar üzerinde yürüyorlardı, biri sağırdı, öbürsü kör, üçüncüsü dilsiz; dördüncüsüne gelince, ayaklarını oynatamıyordu. Bilmek ister misiniz nasıl yapıyorlardı bunu? İleriden dolu dizgin geçen tavşanı ilkin kör gördü, dilsiz kötürüme seslendi, kötürüm de tavşanı yakasından kavradı.

Bugün Ömer Hayyam’ın rubailerini okurken düşündüm durdum!

             

Ömrümüzden bir gün daha geldi geçti;

Derede akan su, ovada esen yel gibi.

İki gün var ki dünyada, bence ha var ha yok:

Daha gelmemiş gün bir, geçmiş gün iki.

*

Dedim: artık bilgiden yana eksiğim yok;

Şu dünyanın sırına ermişim az çok.

Derken aklım geldi başıma, bir de baktım:

Ömrüm gelip geçmiş, hiç bir şey bildiğim yok.

*

Niceleri geldi, neler istediler;

Sonunda dünyayı bırakıp gittiler;

Sen hiç gitmeyecek gibisin, değil mi?

O gidenler de hep senin gibiydiler.

(*)

Esin Bozdemir

(*) Ömer Hayyam (d. 18 Mayıs 1048 - ö. 4 Aralık 1131)

Resim: Onexposure - 1X

Dip Not: Tarihte bugün neler olup bitmiş ve kimler gelip gitmiş diye bakınırken; öğrendim ki bu gün Ömer Hayyam’ ın ölüm yıldönümüymüş! Ünlü düşünürün, o her biri birbirinden güzel ve anlamlı rubai'lerini okurken, doğrusu bende düşünmeden edemedim! Sebahattin Eyuboğlu çevirisinden....